deweer_jacquesgorus

Hoe moet ik jullie vanavond aanspreken in deze “kleine maar o! zo mooie” kunsttempel? Kunstliefhebbers, dàt alvast! Kunstminnaars, dàt ook! Mag ik het vanavond houden op “Minnaars van de kunst”?!

De grafische kunstenaar van deze avond creëert doorleefde etsen in de sfeer van Käthe Kollwitz (mijn favorietste kunstenares trouwens!), maar ook de natuur fungeert regelmatig als bron van inspiratie (zo staat er op de website van Het Stille Pand te lezen)...

“De werkelijkheid laat veel aan de verbeelding over” (dixit John Lennon). Zowel de werkelijkheid als de verbeelding heb ik mogen beleven in het atelier van Gerard!

En, het is eigenlijk met een vreemd en tegelijk warm gevoel dat ik hier vanavond sta. Bedenk even, een leerling die de eer krijgt om voor het eerst de Meester ZIJN vernissage te mogen inleiden!

Met het werk van Gerard is het zo’n beetje als met het werk van Rembrandt, het is pas AF als de meester zegt dat het écht AF is!

Een kunstenaar is dan ook op de eerste plaats een ambachtsman, en een ambachtsman is eigenlijk evenzéér een kunstenaar. Wel,… Gerard is beide.

Leren kijken, dat is het motto van menig leraar. En dàt heb ik “mogen” ervaren toen we samen de tentoonstelling “Turner en de Meesters” bezochten enkele tijd geleden in de Royal Academy in Londen. Gerard toonde me toen hoe ik naar menig schilderij en grafisch werk van deze kunstenaars moést léren kijken.

Om terug te keren naar de “oneliner” van John Lennon, kunnen we stellen dat in het werk van Gerard de echte werkelijkheid vrij spel krijgt precies om zijn verbeelding optimaal te laten inwerken. Want, wat je dénkt te zien, is eigenlijk veelal “verbeelding”. Het “beeld” wordt dan ook stilaan “ver-beelding”.

De graveerpen, de stift of het potlood… het zijn eigenlijk allen verlengstukken van dié verbeelding die finaal op een geraffineerde grafische wijze op papier komen te staan. Gerard bewijst dan ook deze verlengstukken optimaal te kunnen hanteren.

Laat het mij zo stellen, de lijnvorming in het werk van Gerard is quasi zuiver lineair en steeds duidelijk “met het oog te lezen”. De indrukken die Gerard krijgt als hij in de natuur schetsen maakt om ze later in het atelier tot een ets te transformeren, zijn in feite niets anders dan de essentie waarmee vele impressionisten in de 19e eeuw uiteindelijk hun meesterwerken maakten!

Over essentie gesproken, men vroeg ooit eens aan de beeldhouwer Auguste Rodin hoe hij erin slaagde om uit een blok steen een beeld te maken. Hij antwoordde daarop laconiek “ik,… ik kap gewoon het overtollige weg”; In het werk van Gerard is enkel “de essentie” terug te vinden. Dit is grafiek “pur sang”!

Tot slot, ik las ooit in een Nederlandse krant het volgende: een kunstenaar is iemand die zijn ziel nooit aan de duivel zou willen verkopen, doch hij zal diezelfde ziel wél en énkel en alléén in zijn werk stoppen om het te kunnen laten bewonderen door “Minnaars van de Kunst”. Want, dàt zijn jullie deze avond!

Minnaars van de Kunst: Geniet van het werk van de Meester, Gerard Deweer!