Van Rousseau tot Rousseeu.

Tot het geslacht Rousseau behoorden heel wat denkers en drukkers, uitgeweken naar de noordelijke Nederlanden toen koning Lodewijk XIV in 1685 de protestantse hugenoten vervolgde met als enige keuze : zich bekeren tot het katholicisme of de dood.
Zij verloren hun macht en bezittingen toen de Fransen na de slag bij Hooglede en de val van Ieper in 1794 een einde maakten aan het Oostenrijks Bewind van de Nederlanden.

Guido Rousseeu werd geboren in Borgerhout op 30 december 1931.
Als kind gaf hij al blijk van tekentalent, maar het streven naar een “degelijke loopbaan” nam de overhand. Toch bleek hij een kunstliefhebber in hart en nieren.
Zo redde hij in 1942 een beeldhouwwerkje uit de de smeltkroezen van de Duitse bezetters. En 30 jaar lang had hij een vriendschapsband met de schildersfamilie 4 Dolfyn en met de familie De Ridder (4 Willem Elsschot).
Niet echt een toeval dus dat hij naar de Academie trekt, eens de pensioengerechtigde leeftijd werd

bereikt...
Aan de Academie van Kapellen volgt hij, na drie basisjaren, vier jaren specialisatie olieverf schilderen bij Mark Verbraeken en Eric Nagels.

Guido Rousseeu stelt zijn werken zelden tentoon.
Hij houdt meer van contacten binnen zijn grote vriendenkring. Verschillende werken vonden zo hun weg tot bij verzamelaars in Londen en New York.

Zijn werken ontstaan vaak uit “frustratie”, uit een een visceraal afwijzen van alles wat maar enigszins naar onrecht ruikt. Zijn werk straalt die emotie uit. Zo is “Hulp uit het westen naar de derdewereldlanden”  de interpellerende titel van een schilderij waarop een half doorgesneden kinderhoofdje prijkt op een achtergrond van pijpleidingen die haar land leegzuigen.
Ieder werk vertelt zo zijn eigen verhaal.

Guido schildert ook miniaturen, werkjes niet groter dan 30 op 40 cm, die uiting geven aan zijn poëtische ziel. Hieruit ontstaan zelf ontworpen prentkaarten met een poëtische tekst. 

Wie geluk heeft, ontvangt een “Rousseeu” per post !