“De natuur is duidelijk een inspiratiebron voor mijn werk, maar dan eerder een detail in de natuur dat mij raakt, of een gevoel dat daarmee samenhangt. Het gaat vaak over schoonheid van vorm, verwondering, uitdrukking van sfeer in kleur. Met concrete thema’s uit de natuur probeer ik meer te doen dan de dingen gewoon “fotografisch” na te schilderen.  Daarmee bedoel ik : een stap verder gaan dan het “plaatje” te schilderen.  Een werk moet ook eigen zeggingskracht hebben.  Maar de uitdaging om iets moois uit te drukken – al dan niet uit de natuur - blijft mijn belangrijkste drijfveer.  Ik denk dat schoonheid van vorm en kleur, net als klank trouwens, een mens kunnen helen. Sommige kunstenaars geven via hun werk uitdrukking aan hun gevoelens of de uitdagingen in hun leven. Voor mij is het een tegengewicht : ik tracht ze eerder te sublimeren. Mijn werk is de laatste jaren ook vaker abstract, maar zeker niet altijd.

Elementen als poëzie, het intimistische, waren altijd al zeer belangrijk in mijn werk.  Nu komt daarbij ook harmonie van lijn en vorm, en vooral kleur en licht.  

Het effect van kleuren op ons hele wezen wordt vaak onderschat. Bepaalde kleuren trekken ons aan omwille van hun kwaliteit, hun trillingsfrequentie, omdat ze resoneren met ons eigen energiesysteem. Kleuren omringen niet alleen, maar doordringen ook de mens. Het is meer dan een visuele prikkel, het gaat veel dieper : zelfs blinden voelen kleuren.  Kleur spreekt een eigen taal. Dat fascineert me. 

Het licht in een werk ontstaat pas door contrasten neer te zetten, waarbij het wit van het papier (en dus ook water) zijn eigen rol speelt. Daartoe is aquarelverf, met haar transparantie en haar diepe en tegelijk tere kleuren, het medium bij uitstek.”