|

Roger Nupie, inleider

de zolder van Het Roze Huis
volzet

Suzanne
Binnemans, poëzie

Roland Van Hecke (in het
midden) |
|
Groepstentoonstelling in Het Roze Huis
(loopt nog tot 10 oktober) |
|
Dames en heren, hartelijk welkom in het Roze Huis, op dit
gezamenlijk tentoonstellingsproject van fotografe Vera
Seppion, schilder Roland Van Hecke en schrijfster
Suzanne Binnemans. |
|
Roland Van Hecke is een veelzijdig kunstenaar, zijn werk
varieert van zuiver figuratief tot abstract. Hier toont
hij ons maskers, die iets Afrikaans of oriëntaals
hebben, maskers die ons afwisselend lachend, treurig of
agressief aanstaren. Ieder van ons leidt een leven
waarbij we bij tijden wel eens een masker moeten
opzetten om onze ware identiteit of gevoelens te
maskeren, omdat die, en ik zeg dit met grote
aanhalingstekens, “afwijken” van wat de maatschappij als
“gangbaar”, “aanvaardbaar” of “normaal” ervaart. Naast
de maskers toont hij aquarellen van al dan niet
volslanke dames die onze verbeelding prikkelen en een
reeks gezichtjes met verschillende gelaatsuitdrukkingen
in Oost-Indische inkt. |
 |
|
Vera Seppion fotografeert geregeld artistieke en sociale
evenementen, maar keert steeds weer van haar vele reizen
terug (Dominicaanse Republiek, Peru, Ecuador, Vietnam,
Cuba, India, Mexico en Rwanda) met foto’s van kinderen.
Zij is geobsedeerd, en dat woord gebruik ik in positieve
zin, door hun spontaniteit. Dat een eerdere
tentoonstelling van Vera de titel “Kinderlijke onschuld”
meekreeg, zal wel niemand verbazen - “Kinderen zonder
masker” had evengoed gekund. Al haar foto’s zijn
analoog, wat in dit digitaal kenmerk al bijna een
zeldzaamheid mag genoemd worden. |
 |
|
Last but not least de dame die al eerder met Roland heeft
samengewerkt: Suzanne Binnemans. In haar werk staan de
zoektocht naar menselijk contact, het lot en het leven
van de anderen centraal en zijn relatieconflicten,
communicatiestoornissen en discriminatie terugkerende
thema’s. Suzanne leest zo meteen enkele gedichten, maar
wil toch de nadruk leggen op haar prozawerk. Zij vergast
u dan ook op een fragment uit
4
haar recentste roman,
“Prooi”.
|
|
Meer informatie over de exposanten vindt u op de website van
Het Stille Pand. Dit lijkt mij ook een mooi moment om de
bezieler ervan te bedanken: André Bongers. Hij heeft ook
achter de schermen aan deze expositie meegewerkt en
heeft bij het lezen van de gedichten van Suzanne de
perfecte titel voor dit project gevonden: “Onschuld &
illusie”.
Wat de exposanten bij dit project heeft samengebracht is hun
engagement, hun betrokkenheid, die u uitnodigt te
ijveren voor een leven en een wereld waarin we onze
maskers kunnen afleggen en met kinderlijke onschuld
tegen de dingen aan kunnen kijken zodat we - dat lijkt
me op deze locatie zeer toepasselijk - alles weer
rooskleurig kunnen inzien.
Dames en heren, beste vrienden, uw begeleiders op deze
ontdekkingstocht zijn: Vera Seppion, Roland Van Hecke en
de dame die ik bij deze graag het woord geef: Suzanne
Binnemans.
|
|