Drie jaar later, 1896, komt de renaissancegevel met Venetiaanse loggia aan de Ernest Van Dijckkaai 8 gereed, vandaag bekend als het wat traditionele klasse-restaurant La Rade (De - Antwerpse - Rede). Hertogs mag er tussen 1897 en 1901 een gebouw aan vasthaken, dat een flink stuk Suikerrui inneemt en destijds bekend stond als het Hanzahuis, een kantoorgebouw voor de Duitse zakenman-bankier Mallinckrodt, vandaag eerder bekend bij het uitgaande publiek als het "Corsendonk Stadscafé". Jef Lambeaux - jawel, die van de Brabofontein - heeft er een aantal zwaarlijvige beelden aan gehangen, handel, scheepvaart en rivieren uitbeeldend. Tussen 1901 en 1904 zorgt Jos Hertogs ervoor, dat de waardevolle kunstverzameling van de zopas fataal van zijn paard gevallen ridder Fritz Mayer Van den Bergh een passend onderkomen krijgt in een gebouw naast het woonhuis van de familie in de Lange Gasthuisstraat. De voorgevel is een vrije kopie van de toen reeds gesloopte pastorie van de Sint-Walburgisparochie, gecombineerd met een gevel uit de Zakstraat, alles in opdracht van Fritz' moeder. In 1903 is Jos druk doende met het optrekken van een groot warenhuis voor de Duitser Leonhard Tietz aan de Meir. "Tausendfach alles unter einem Dach" is de leuze van Tietz, waar onder andere de stooien hoeden worden verkocht, die in Antwerpen nog altijd bekend staan als een 'tits'. Vandaag heet die zaak Galeria Inno en is opnieuw in Duitse Kaufhaus-handen. Tenslotte willen we Hertogs restauratie begin 20ste eeuw van het Osterriethhuis aan diezelfde Meir niet onvermeld laten.

Later heeft Jos Hertogs de leiding over zijn architectenbureau aan een jongere collega overgelaten, maar hij is zelf actief gebleven tot zijn dood op 27 februari 1930.