MARICOLEN

Onder de naam maricolen, afgeleid van het modern Latijnse Maricolae, vereersters van Maria, bestaan er in België twee zustercongregaties. De oudste is in 1663 gesticht in Dendermonde door Anna Puttemans in samenwerking met de karmeliet Hermanus a Santo Norberto. Deze Apostelinnen van de gemeenschap van Mariam Colentes, zoals de naam voluit luidt, waren oorspronkelijk enkel een contemplatieve orde, dus op bezinning en bidden gericht. Sinds 1800 wijden de maricolen zich ook aan onderwijs en verpleging en doen ze ook aan missie. Hun reglement lijkt veel op dat van de begijnen, wat wellicht niet zo vreemd is, de orde is gesticht vanuit een oude kluis.

De Dendermondse congregatie is thans uiteengevallen in vijf kleinere kloostergemeenschappen, waarvan de hoofdzetels zich in Brugge (sinds 1667), Antwerpen (1671), Lede (1850), Deinze (1920) en Staden (1950) bevinden.

De tweede stichting zijn de maricolen-franciscanessen, die vanaf 1750 hun klooster in Waasmunster vestigen. Sinds 1969 noemen ze zich Mariazusters van Sint-Franciscus. Ze hebben zich vooral met onderwijs beziggehouden en leven thans in hun derde Waasmunsterse klooster, een modern gebouw temidden van de velden en bossen even buiten de dorpskom.

Vanuit Dendermonde hebben de maricolen zich in de tweede helft van de 17^de eeuw in Brussel gevestigd, waar ze zich met volksonderwijs hebben beziggehouden. Hun klooster was gelegen aan de Montserratstraat en hun naam is overgegaan op de hele wijk, de nu bij toeristen vrij populaire Brusselse volkswijk de Marollen.