HILDE VAN SUMERE   (1932-    )

Hilde Van Sumere, geboren in Beersel op 15 oktober 1932,  kreeg haar opleiding van 1958 tot 1964 aan de Academie voor Schone Kunsten van Brussel, waar ze in 1965-'66 monitrice was in de klas voor monumentale beeldhouwkunst van haar leraar Jacques Moeschal. In 1963 wordt ze laureate van de prijs L. Schmidt, verder behaalde ze in 1967 de Haïmbeckaprijs en in 1972 de Coopal-prijs.

Studiebeurzen stellen haar in de gelegenheid om in 1968 in Tsjechoslowakije en in 1971 in Carrara te verblijven. Ze keert regelmatig naar deze laatste stad terug, om er direct in de marmergroeven te werken. Naast marmer en steen gebruikt Hilde brons, staal, polyester en plexiglas. Daarnaast ontwerpt zij juwelen.

In het Brusselse metrostation Ossegem bevindt zich haar beeld "Driehoek in beweging' in Carraramarmer uit 1982.

Voor het achtste beeldhouwerssymposium in Yuzi Paradise in het Chinese Guilin heeft Hilde een 'Lotus' in graniet gekapt. Yuzi Paradise is een beeldenpark van een Taiwanse zakenman, waarvoor telkens een aantal gerenommeerde kunstenaars worden uitgenodigd om ter plaatse een beeld te realiseren.

Haar sculpturaal oeuvre is opgebouwd uit abstracte geometrische vormen, afgeleid van cirkel, driehoek, vierkant en balk. Het materiaal is doorgaans wit marmer, blank roestvrij staal of hooggepolijst brons. De vormvarianten ontstaan door de wisselwerking tussen verschillende delen: het ene vlak dieper ingebed dan het andere, het tegenover elkaar stellen van volumes of ze in elkaar haken, door delen open te houden en andere dicht te maken en lijnen te verschuiven.

Het totaalbeeld wordt tot een ritme, waarbij het gewicht van het materiaal niet meer opvalt. De sculpturen zitten ook vol licht. Stilzwijgend en meditatief zijn ze in hun taal.