|
Lucienne bij haar schilderij “De stilte”
foto:
Stephan Peleman
|
Lucienne
Stassaert tekent en schildert figuratief, maar de inhoud
van haar werk is abstract. Zij tekent geen
herinneringen, maar de herinnering. Zij tekent geen
eenzame mensen, maar de eenzaamheid. Hier wordt nergens
de visuele werkelijkheid nagebootst. Hier wordt de
innerlijke realiteit blootgelegd. Daarom is dit werk zo
sterk met emotie geladen.
Dit is
geen werk dat behaagt. Dit is werk dat ons verontrust.
Iedere tekening, ieder schilderij is een afscheid nemen,
een afscheid van het verdriet, van de pijn, van het
geluk of het ongeluk dat men heeft gekend. Ieder moment
wordt men iemand anders, maar men blijft steeds
vastgeketend aan al diegenen die men geweest is. Alleen
het afscheid nemen van zichzelf blijft onmogelijk.
Willem M.
Roggeman
|
