|
Mengeldicht
XV:
Ik groet die ik bemin (fragment)
Ik groet
die ik bemin
Met hart-en
zielenbloed;
Ik verdor
met blijden zin
Als minne
in mij woedt.
Ach,
heerlijke zoete Minne,
Voltooi uw
eigen wezen,
Zo kunnen
al mijn zinnen
Van de dood
genezen.
Ach,
hoogloffelijke Heer,
Waart gij
wat gij wezenlijk zijt,
Dan zou ik
voor een keer
Rusten in
mijn weinigheid.
Ach,
overheerlijke rust,
Hadt gij al
wat u toekomt verkregen,
Dan zou wat
mij verontrust
Minder
zwaar op mij wegen.
Ach,
hoogheerlijke natuur,
Hoe gevoelt
uw hart zich nu?
Het mijne
kent rust noch duur
Dan in
extase, al met U.
|
