KEERPUNT

Het Stille Pand

 

Lucienne Stassaert

bibliografie

beeldend

actief


Keerpunt
is de nieuwe dichtbundel binnen het inmiddels erg omvangrijke oeuvre van Lucienne Stassaert.

In zeven cycli tovert de dichteres alledaagse thema's om tot poëzie. In elke cyclus staat transformatie op een bijzondere manier centraal. Van keerpunt tot keerpunt begint de lezer aan een reis doorheen de tijd.

Onderwerpen worden op een verfrissende en verrassende wijze aangesneden. Het heldere taalgebruik doet niets af aan de ongelofelijke zeggingskracht van Stassaerts gedichten. Dit is open poëzie die beklijft, ontroert en charmeert.

Keerpunt is niet alleen een moedige en bijzonder eerlijke bundel, het is ook een monument van taal.
Dirk De Geest (Leeswolf, Boek van de week, 3/08/2009) 
4 lees de volledige recensie

 

 

' Spiegel '  -  Lucienne Stassaert

 


Binnenbeense spelen (5)

Het verschil tussen vingerlang genot
en een tweepersoonsorgasme
is niet te schatten, zei ik.

Neem mijn bekfluit dan, zei hij.
Speel met mijn plezierinstrument
tot ik klapper als een vogel-
verschrikker en slik een hap 

voor de grap. Als kroon op het spel
zwol hij op in mijn spleetroosje
met schuifpiepel en al.

Zo terminaal is seks
toch in je dooie eentje?
Bijna een akte van berouw.

 

Foto-impressie van de voorstelling van de dichtbundel Keerpunt in Galerij De Zwarte Panter, Hoogstraat 70 te Antwerpen. 

Uitgever Leo Peeraer Lucienne leest voor Lucienne & Roger Nupie tijdens het signeren

  © foto's: Vera Seppion

 

 

Leeswolf - Boek van de week

3/08/2009 - Lucienne Stassaert: Keerpunt / door Dirk De Geest

 

Lucienne Stassaert is al ruim veertig jaar actief als auteur, maar vandaag wordt haar werk hoger gewaardeerd dan ooit voorheen. Dat ligt aan het feit dat ze haar grote vakkennis als dichter op een meer toegankelijke en herkenbare manier weet aan te wenden; haar vroegere werk was nogal surrealistisch en experimenteel van aard en daardoor lange tijd enkel bekend bij een beperkt publiek van literair geïnteresseerden. Het jongste decennium heeft Stassaert echter een aantal opmerkelijke dichtbundels afgeleverd die tevens een ruim publiek kunnen aanspreken. De jongste bundel is de lijvige verzameling "Keerpunt". Het is meteen ook de meest autobiografische bundel die de dichteres publiceerde. De flaptekst heeft het over "alledaagse thema’s" die omgetoverd worden tot poëzie, maar die karakterisering is nogal misleidend. In feite handelen de gedichten over een periode van langdurige en intense ziekte, over een keerpunt waar de dood zo recht mogelijk in het gelaat wordt gekeken. Het dichterlijke ik registreert de diagnose, de behandeling, het verblijf in het ziekenhuis op een analytische manier, met een scalpel, maar tegelijk is de eigen betrokkenheid bijzonder intens. De innerlijke verwarring wordt beschreven in termen van de woekerende kanker. Het ik tracht zichzelf daarbij enigszins op afstand te houden, maar tegelijk is de confrontatie met zoveel lotgenoten haast ondraaglijk. In die zin is er ook niet echt sprake van loutering of opluchting, maar veeleer een besef van uitstel. Dat wordt onderstreept door de surreële beeldspraak die aan het vers een duidelijke meerwaarde verleent. Het ‘keerpunt’ is daarbij in feite slechts de zoveelste bevestiging van de menselijke kwetsbaarheid, een thema dat het werk van Stassaert al decennialang beheerst. Toch is de dichteres niet pessimistisch. Integendeel, het is geen toeval dat de bundel naar het einde toe ook kantelt in een reeks bijzonder speelse erotische gedichten. De drang tot leven vormt zo het orgelpunt, ook in de moeilijkste omstandigheden. "Keerpunt" is niet alleen een moedige en bijzonder eerlijke bundel, het is ook een monument van taal. Het geloof in het poëtische woord blijft fundamenteel onaangetast; taal is echter geen medicijn dat alle pijnen heelt, ze is veeleer een drijfhout.

 

Lucienne Stassaert: Keerpunt, P Leuven, 2009, 102 p., € 15. ISBN 9789079433278

 

 

5