RETROSPECTIEVE  -  BOOM IN ABSTRACTIE

Beste kunstminnaars, beste vrienden, beste aanwezigen,

Als we concreet gaan kijken naar de recente cultuurwetenschappen, stellen we vast dat die zich - gelukkig maar - meer en meer bezighouden met ‘menselijke’ cultuuruitingen, met ‘expressies van ideeën, meningen, emoties, overtuigingen’ die uiteindelijk resulteren in cultuurobjecten. Subjectieve expressies dus, en deze expressies worden verondersteld op een zodanige esthetische manier omgezet te worden dat ze de zintuigen van toeschouwers, lezers of luisteraars prikkelen. Onder deze cultuuruitingen kunnen we trouwens zowat alle vormen rekenen: film, fotografie, muziek, dans, toneel, literatuur en natuurlijk: beeldende kunsten.
Wanneer je als grafisch kunstenaar - zoals Roland Van Hecke - aan een auteur vraagt om het inleidend woord te verzorgen, dan krijg je uiteraard beïnvloeding van iemand die met ‘het woord’ bezig is.

(Roland en ik, wij hebben een heel bijzondere relatie...)

Beeldende kunstenaars hebben altijd getracht het menselijk gemoed in beeld te vangen, net zoals schrijvers dat hebben getracht met het woord. Maar gevoelens behoren tot ons privé bezit. Tót iemand ze aan de openbaarheid prijsgeeft. Zoals ook deze kunstenaar dat doet. Het is juist door de pogingen van de kunstenaars deze emoties uit te beelden, dat wij in staat zijn die van anderen te interpreteren.
Roland Van Hecke is zo’n kunstenaar die door emoties gedreven aan een kunstwerk begint. Hij is daarenboven een kunstenaar die zijn werk de nodige geconcentreerde aandacht geeft; hij gaat gedisciplineerd tewerk voor ieder detail in zijn composities. Hij werkt met vakmanschap en dát vakmanschap maakt nu juist een cultuurobject tot kunstobject. 

Hij is als mens en kunstenaar in zijn werk altijd aanwezig als uiterst gevoelvol, betrokken en poëtisch. Als je hem met begeestering over zijn kunst hoort praten, word je meteen meegesleurd in een abstracte wereld van vlakken, van evenwicht in lijn en verdeling. Zijn kleurenpalet is speels en bijzonder uitgebreid. Het abstracte domineert in zijn werk, doch met figuratieve elementen. Hij laat zich inspireren door tal van invloeden: de schoonheid of de eenvoud van iets, een gedicht dat hem ontroert, een diepzinnig gesprek, een emotie die hem overvalt, ... 

Roland Van Hecke is afkomstig van Dendermonde. Hij woonde echter 13 jaar lang in Boom - de stad waarmee hij nog steeds een zeer hechte band heeft, temeer omdat hij er ook werkzaam is - maar hij heeft inmiddels een vaste stek in Antwerpen, op het Zuid. Wie ooit de woonst van Roland heeft bezocht, zal ongetwijfeld weten hoezeer hij met kunst bezig is. Het esthetische is een belangrijke factor in zijn leven, het trekt zich door tot in elke stoel, elke tafel, elke steen - ja zelfs de koffiepot - die in zijn huis aanwezig is.
Boom BLIJFT aanwezig in het werk van deze kunstenaar. Zo kan men de Steenbakkerij Lauwers steeds weer ontdekken in vele van zijn composities.
Hier in Boom heeft de kunstenaar immers de eerste inspiratie geproefd. Deze tentoonstelling omvat verschillende periodes, waarover zo dadelijk meer, en daarom kunnen we misschien wel van een heuse ‘retrospectieve’ spreken. En waar zou die dan beter thuishoren dan in Boom, waar dat wervelende, creatieve verhaal begon?

Roland was al heel jong bezig met schilderen en tekenen. Hij was dan ook zowel langs moederszijde als langs vaderszijde begiftigd met een creatieve scheppingsdrang.
Hij volgde veertien jaar tekenen en schilderen aan de Academie in Dendermonde. Later bezocht hij de Academie in Gent, waar hij toegepaste kunsten beoefende: publiciteit en binnenhuisinrichting. Maar ook in Antwerpen bleef hij bezig met verschillende disciplines, zoals juweelontwerp. Er is weinig wat deze kunstenaar niet heeft bestudeerd: decoratie, zijdeschilderen en patronen, zelfs praalwagen-ontwerp heeft hij aangegrepen om zijn nooit-aflatende creatieve honger te stillen.
Ook bij de verre reizen die de kunstenaar maakte, was er altijd de doelstelling iets op te nemen, iets te leren. Een deel van zijn werk draagt daarom ook sporen van vreemde culturen.

Alles maakt een evolutie door in het leven. Een mens maakt die uiteraard door in zijn leven. Een kunstenaar maakt die door in zijn carrière:
Roland van Hecke begon met het schilderen van zuiver figuratieve landschappen in de jaren ‘70. Uit de tekeningen en pastels uit die periode blijkt ook zijn belangstelling voor het milieu.
Later kende hij een ‘symbolische’ periode (waarvan u 1 werk te zien krijgt op deze tentoonstelling) en die gekenmerkt werd door maatschappelijk engagement, om tenslotte via een eerder impressionistische periode over te gaan naar de volledig abstracte stijl. De laatste jaren heeft dat abstracte zelfs kubistische trekken gekregen.
Van Hecke zegt zelf dat het kubistische hem trouwens altijd al heeft geïnspireerd vanwege de vlakken en lijnen die zo ‘krachtig’ zijn. We ontwaren echter in dat abstracte verhaal van nu - beïnvloed door een kubistische tendens - weliswaar ook figuratieve elementen, zoals een vogel, een vis, een vrouwenhoofd,... maar zij treden niet opzichtig op de voorgrond in de immer krachtige en kleurrijke compositie - ze worden er als het ware op een natuurlijke manier in opgenomen. Zelf noemt de kunstenaar zijn werk nu eerder ‘kubistisch-figuratief’.  

En naast de schilderijen en pastels is er nog meer: de kunstenaar laat zich ook inspireren door de materie van zijde. Het schilderen op zijde is de laatste tien jaar een passie voor hem geworden. Zelf zegt hij hierover: ‘Het schilderen op zijde heeft mijn pad gekruist en ik wil het volledig benutten om te creëren en anderen daarvan te laten meegenieten.’
Het resultaat? Prachtige sjaals, geschikt om te dragen, maar zo kunstzinnig en verfijnd dat ze ook geschikt zijn om in te lijsten. U ziet op deze tentoonstelling trouwens 4 van deze sjaals aan de muren.

Dat Roland Van Hecke een sociaal bewogen en gevoelig kunstenaar én mens is, bewijst ook zijn inzet voor het creatieve atelier van de Mariakring in Dendermonde. Daar geeft hij les aan een groep mensen die op een of andere manier hebben moeten vechten mét en soms tégen het leven, het leven dat niet altijd even meegaand is voor ieder van ons.
Zijn doelstellingen en motieven bij deze creatieve begeleiding zijn integer: hij wil met deze mensen een hechte band ontwikkelen, hij wil ze stimuleren en motiveren, hij helpt hen terug greep te krijgen door middel van kunst, hij helpt hen bij hun doel in het leven, hij is tegelijk ook op zoek naar verborgen talenten, spoort hen aan iets met die talenten te doen om zo verder te evolueren.
In zijn creatieve atelier begeleidt Roland van Hecke deze mensen bij alle disciplines: schilderen, tekenen, collages en zo meer. De groep werkt naar een tentoonstelling toe die zal plaatsvinden bij de opening van de nieuwe bibliotheek in Dendermonde. Deze tentoonstelling zal getuigen van de inzet van zowel deze betrokken kunstenaar als de mensen die hij begeleidt met hart en ziel. 

*** 

(En nu dan, waar u allen nieuwsgierig naar bent, mijn relatie met Roland:)

Beeldende kunstenaars zoals Roland van Hecke schuwden nooit het woord, ze gebruikten het als ondersteuning van hun expressietechniek. Het samenbrengen van woord en beeld werd zo een heel eigen discipline. Zo werkte hij eerder samen met dichters.
Dit jaar werkten Roland en ik samen in een project voor ‘Stroom’, een digitaal poëzietijdschrift.
Het is een mooie zaak dat Roland Van Hecke en ik elkaar hebben ‘gevonden’. Bij zijn werk ‘garçonette’ schreef ik een gedicht dat u straks bij uw rondgang aan de muren zult vinden. U kunt het dan rustig herlezen, maar ik geef u alvast een voorproefje: 

Beste mensen, deze tentoonstelling is de moeite waard om verschillende redenen. De schilderijen zijn gemaakt met veel metier, maar ook met heel veel emotie. En dát is tenslotte een niet te onderschatten factor in dit alledaagse, snelle bestaan waarin we steeds minder tijd nemen voor mooie dingen, minder aandachtig observeren wat er rond ons gebeurt.
Ik stel voor dat u vandaag de tijd wél neemt. 

Ik dank u.

4 Suzanne Binnemans, inleider

5