|
 |
Dans in de herfst
En traag, tergend valt de regen
neer,
langgerekt
als een dans,
op de tonen van een oude accordeon.
De
muzikant, onder een boom schuilend,
waar al kastanjes af
vallen,
één voor één.
De zomerkermis is
heen gegaan,
de bladeren dwarrelen als in een
woest spel
neer.
De wereld draait als een dol dier
zijn rondjes.
Het is
soms moeilijk overeind te blijven,
maar tezamen met een
zacht en lieflijk lied,
in een oude dans, lukt het wel.
Dit zwervend goed vol nostalgie, testament
van bloemen,
trouw en sprookjes,
keer op keer verteld.
|
