© Het Stille Pand (2006-2025) 
Op 19 december 2025 organiseerde kunstschilder Hans Beers een poëzielezing rond het werk van Rose Vandewalle. Hijzelf en auteur-dichter Tony Rombouts brachten na de inleiding beurtelings een aantal gedichten uit haar oeuvre. Rose Vandewalle werd geboren te Ieper in 1942, maar woont sinds jaar en dag te Antwerpen. Zij publiceerde gedichten, verhalen en kritische bijdragen in diverse literaire tijdschriften waaronder Yang (haar 1e publicatie in 1981), Deus Ex Machina, ’t Kofschip, en Symforosa. In 1986 verscheen haar debuutbundel “In haar zak een doek van staal”, een uitgave van Wolkbreuk / Eindhoven. Ze was redacteur bij Gierik – Nieuw Vlaams Tijdschrift. In 1990 won zij de hoofdprijs in een verhalenwedstrijd uitgeschreven door de krant De Morgen. Ze verleende haar medewerking aan het blog Schoon Schip van Raymond ten Berge en de e- zines Stroom en De Vallei van François Vermeulen. Gedichten van haar werden opgenomen in de verzamelbundel “Eigen wegen”, een bloemlezing van hedendaagse vrouwelijke poëzie in Vlaanderen (in 1992 uitgegeven door de Leuvense Schrijvers Actie in samenwerking met de Nederlandstalige Vrouwenraad). Een bijzondere vermelding verdient uitgeverij Dodo Pers die van in de jaren 70 tot 2025 diverse publicaties voor Rose verzorgde. * Info over bovenvermelde literaire publicaties: - ’t Kofschip (opgericht in 1973 tot 1992). - Deus Ex Machina (opgericht in 1976 tot op heden). - Dodo Pers, Eindhoven (jaren 70 tot 2025). - Gierik NVT (opgericht in 1983 tot 2018 en 2019 als G). - Yang (kwartaalblad 1963-2009). - Wolkbreuk Eindhoven (niets van te vinden). - Symforosa, spiritueel-feministisch tijdschrift (jaren 1980-90). - Het blog Schoon Schip van Raymond ten Berge (2009-2018). - E-zines Stroom (2001-2009 en De Vallei (2011-2022 van Andre Vermeulen).
Uit de poëzie van Rose Vandewalle ze zitten na te tafelen klinken met de glazen op hun povere bestaan een poes uit porselein twee plaasteren muizen is al wat overblijft gebroeders,stelt hij ze voor en wat vooral van belang is ‘s morgens zijn ze nooit verdwenen geruststellend wel terwijl alles in dit huis voortdurend blijft verdwijnen een bril of een gebit maar net zo goed een eigen vrouw, een kind of zelfs een straat, een hele stad elke dag opnieuw ook naar zichzelf op zoek uit: Verwaaid (De Oostakkerse Cahiers)
Kom hier tot dicht bij mij, zo deed hij teken toen de haspel van de tijd teneinde liep en hij opeens weer hard naar haar verlangde. Argeloos en voor eenmaal klein nog ging zij naast hem liggen en keek hem aan. Werd na een poos zo zeeziek van zijn ogen dat zij weer wegsloop, verstopper splend met de dood terwijl hij zwaaiend met alle wieken van zijn lichaam, achterbleef en vocht de strijd der eenzamen. Tot hij eindelijk neerviel en gerust. uit: Zwanenzang (Dodopers)
Tony Rombouts
Hans Beers
Rose Vandewalle (midden)
klinken op de samenwerking
© foto’s: Vera Seppion
HHans Beers  ten huize beers…    rose vandewalle © Het Stille Pand (2006-2026) 