beers_suzanne_binnemans

Literaire namiddag met Suzanne Binnemans in het atelier van Hans Beers Op 14 november 2025 organiseerde Hans Beers een lezing rond het literair werk van  Suzanne Binnemans. Zij was meermaals inleider bij zijn tentoonstellingen en de vriendschap tussen beiden bleef. Binnemans is vooral romancière maar las die namiddag naast prozafragmenten ook voor uit haar poëzie. Suzanne begon meteen met het begin: hoe werd ik schrijfster? “Ik ben zes en ik zeg: ik wil schrijfster worden.” Ze vertelde dat haar vader haar elke zondag meenam naar de bib. Op haar twaalfde las ze de volwassenliteratuur, waardoor ze vele van onze Vlaamse schrijvers al op vroege leeftijd leerde kennen. Haar vader (beeldhouwer en schilder) maande haar aan om ‘goed om te gaan met kunst’. Hij had - in de jaren ’60 - zijn droom moeten laten varen. Dat dreef Suzanne om haar droom waar te maken. Ook het grafische leerde Suzanne van haar vader. Ze had met haar werken in acryl tentoonstellingen in België, Nederland en Frankrijk. Uiteindelijk koos ze voor de literatuur. Suzanne is van opleiding leerkracht Nederlands, Engels, Duits, studeerde ook psychologie, communicatie, problem-solving en emotionele intelligentie voor groepsleiders. Ze belandde uiteindelijk in de marketing in Parijs, Brussel, Eindhoven, Londen, om nadien haar eigen zaak op te starten in Lier: Pen & Pencil design. (Ze stopte in 2016 omdat haar taak als mantelzorger voor haar man het niet meer toeliet). Suzanne Binnemans las die namiddag voor uit haar zes romans en ging ook met het publiek in gesprek. Het werd het ‘verhaal’ van een schrijfster die altijd maatschappelijke thema’s behandelt en het vermogen heeft het lot van anderen voelbaar te maken. Recensenten spreken over haar werk als de auteur van de ‘psychologische roman’. De meest intense gevoelens in relaties staan centraal. Behalve romans, publiceerde ze artikelen, verhalen, gedichten in literaire tijdschriften. Na zes romans verscheen in 2013 ook haar gedichtenbundel ‘Omwille van het bloed’. Uit die bundel las ze enkele ‘pakkende’ gedichten. Suzanne las die namiddag romanfragmenten maar ze sloot af met haar liefde voor de poëzie: gedichten over haar vader, die in 2016 overleed. Deze gedichten lieten bij het publiek menig traantje vloeien. Ze werd door een aanwezige recensente letterlijk ‘de vrouwelijke Elschot’ genoemd. Suzanne Binnemans (°1961) was gedurende 10 jaar bestuurslid van PEN Vlaanderen, gedurende 15 jaar redactrice van het tijdschrift Gierik NVT, en 10 jaar docente proza aan de Schrijversacademie te Antwerpen. Ook gaf ze ‘autobiografisch schrijven’ bij Creatief Schrijven. Momenteel is ze nog vrijwilliger om jongeren met taal- en leerachterstand bij te staan.

gastheer Hans Beers en Suzanne Binnemans

afscheid opnieuw ben ik zes op weg naar het zwembad aan de arm van mijn vader tast ik naar mijn zwempasje maar dat zit in mijn jaszak links de kant van mijn vaders warmte die ik niet loslaat en vertrouw erop te kunnen zwemmen ik schuw de ingang mannen links vrouwen rechts we wuiven even naar elkaar want afscheid duurt slechts tot aan het bad na de gang met muffe kleedhokjes het getingel van ijzeren hangers als ik mijn kleren in een kastje hang dat veilig wordt gesloten rubberbandje met nummer om mijn pols en badmuts op in spiegel badpak bekijken douches eerst warm dan koud na het vieze voetbad drukkende lucht oorverdovend lawaai van stemmen wachtend op mijn god in zwembroek aan wiens handen ik leer zwemmen afscheid duurde toen minuten nu een eeuwigheid