
HSP
André Bongers leven en sterven als een droom
LEVEN EN STERVEN ALS EEN DROOM Tenzin Wangyal Rinpoche Bön is een zeer oude Tibetaanse traditie die volgens overlevering teruggaat tot 17000 jaar geleden. Een misvatting over Bön is dat het met sjamanisme en magie te maken heeft. Maar het werkt met krachten van de geest en de natuur en het verwijst eveneens naar genezing. Onze ervaringen zijn geconditioneerd, gebaseerd op voorwaarden en omstandigheden. Soms zo sterk dat er geen ruimte is voor verandering. Er zijn zelfs mensen die vast geloven dat het leven zo moet zijn en niet eens beseffen dat ze geleefd worden. Ook een verlichte leeft en sterft. En dan? Hij ondergaat de tand des tijds, verdwijnt uit beeld, wordt vergeten, zijn leer wordt verdraaid. De verlichting was van korte duur en de wereld draait hoe dan ook door. De mens is als klei, de wereld is de draaitafel, het resultaat een moment in het oneindige. Wie ben ik? Als ik mezelf niet kan vinden in het lichaam, in emoties en gevoelens, zelfs niet in mijn denken of in een geloof in of buiten mezelf, waar dan wel? Kun je in een zuiver en open gewaarzijn vertoeven waar je bent, wie je bent en waar alles aanwezig is? Voor veel mensen is de adem de ziel, is adem leven. Door middel van je adem ga je naar een dieper niveau van openheid. Denk niet aan gisteren of morgen en blijf in het moment. Laat nu ook dat heden los en vergeet de adem. Wanneer je in die volstrekt open toestand bent, kom je bij een heel diepe plek in jezelf. Die plek overstijgt alle vormen en begrippen en is onveranderlijk. Als je bloemen wilt, doe iets aan de grond! En die grond, dat ben je zelf. Een mooie meditatie uit dit boek toont veel overeenstemming met de disidentificatie-oefening uit de Psychosynthese waarnaar ik hier verwijs. https://www.youtube.com/watch?time_continue=47&v=OyJQE6OLvjg&feature=emb_logo De plek die je met deze bezinning bereikt ligt hoger dan alle dagelijkse aspecten van jezelf, je ziet het grote perspectief. Slapen, dromen en sterven zijn verwant aan elkaar. Het boekje belicht dan ook het belang van een aantal oefeningen voor het slapengaan, hoe je met dromen omgaat en op welke manier je vredig kan sterven. Daarin komen vrij oppervlakkig de chakra’s, de vijf zuivere lichten (tigles) in het hart, de beoefening van powa en het bardo ter sprake. Chakra’s zijn veronderstelde energetische centra in het lichaam. De vijf tigles zijn gekleurde lichten met ieder hun kwaliteit van spontane volmaaktheid. Powa is een oefening om het bewustzijn in een andere toestand over te brengen. De bardo’s zijn tussenstaten van het leven, de droomtoestand, de meditatie, het stervensproces, de werkelijkheid en het zoeken naar wedergeboorte. Daarover bestaat echter meer gespecialiseerde literatuur. Eenvoudig gezegd draait het om loslaten, zowel voor het slapen gaan als bij het sterven. Je verbindt je met het witte licht van het hartcentrum: “Het witte licht dijt uit, er zijn geen grenzen. Blijf deze heldere openheid in het centrum van je hart voelen. Het enige wat je doet is op die plek zijn, je ermee verbinden. Je bent op de diepste plek en je slaapt in die ruimte van licht. Wanneer je sterft is het precies hetzelfde. Daar is geen verandering, geen angst. Je hebt het verleden en alle gehechtheden achter je gelaten, je verblijft in de openheid van de geest en je bewustzijn gaat op in het universum. Asoka (978-90-5670-0690-0)