
HSP
André Bongers mijn herinneringen
MIJN HERINNERINGEN Herculine Barbin MIJN HERINNERINGEN Herculine Barbin Dit boek lezen was een vanzelfsprekend gevolg op Genderturbulentie van Judith Butler, waarin dit verhaal bondig ter sprake kwam. Het bestaat uit vier delen: haar biografie, het medisch dossier, een aangedikt verhaal van Dr. Oscar Panizza en een nabeschouwing door filosoof Michel Foucault. Het tijdsbeeld bepaalt eigenlijk het verloop van het ganse verhaal. Herculine Barbin komt uit een arm gezin. Vader was een klompenmaker die voor zij hem werkelijk leerde kennen overleed, haar moeder een huisvrouw die van dan af in beider levensonderhoud moest voorzien. Op de geboorteakte werden geen bijzondere geslachtskenmerken vermeld. Het meisje komt op 7-jarige leeftijd in een kloosterschool terecht, groeit vroom en stichtend in die diepchristelijke omgeving op en wordt in 1856 tot onderwijzeres benoemd. Hoe is het mogelijk dat de moeder, noch de kloosterzusters iets merkten aan een opgroeiend kind dat nochtans steeds meer jongensachtige lichaamskenmerken vertoonde? Waarom liet men de liefdesrelatie tussen Herculine en Henriette de Bujac haar beloop? Had Herculine zelf iets kunnen ondernemen om deze toestand een andere wending te geven? Ondanks het dubbelzinnige, alles verzwijgende begrip en medelijden thuis en in het klooster en de angst voor een heftige publieke reactie, liep het in 1860 toch uit op een medisch onderzoek met haar geslachtswijziging in de burgerlijke stand als zeer ingrijpend gevolg. Wat daarna volgt is een verhaal van onbegrip, isolatie en de geleidelijke ondergang met zelfmoord van een aan zijn lot overgelaten mens als gevolg. Want al werd Herculine Barbin officieel een man, in werkelijkheid bleef ze beide, man én vrouw. * Foucault gaf zijn nabeschouwing de titel “Het echte geslacht”. De 18e eeuwse theorieën over seksualiteit, de juridische concepten aangaande het individu en diens administratieve inlijving in de moderne staat hebben ertoe geleid dat men de idee van een mengsel van beide geslachten in één lichaam van de hand ging wijzen. Van toen af poogde men het enige ware geslacht (man of vrouw) te ontdekken en wettelijk te handhaven. Herculine Barbin is een van de slachtoffers geweest van die jacht op de identiteit. Bovendien was in die tijd het hermafroditisme een geliefd onderwerp in de pornografische literatuur. Het verhaal “Een schandaal in het klooster” van Psychiater Oscar Panizza over de gebeurtenissen op 21/06/1831, de dag waarop Herculine Barbin medisch werd onderzocht, is geen waarheidsgetrouwe weergave. (Arbeiderspers (90-295-0117-0) * Een bondige toelichting. Vroeger werd de term hermafroditisme en tegenwoordig interseksualiteit gebruikt, maar die worden niet meer aanvaard. Hermafroditisme wordt als beledigend ervaren, interseksualiteit als incorrect: het gaat namelijk over het spectrum tussen de biologische geslachten en biologische diversiteit, niet over seksualiteit. Er zijn vrij veel mensen die door een genetische variatie atypische geslachtskenmerken hebben. Door deze geslachtsvariatie kunnen zij een kleine penis, onvolgroeide zaadballen en soms een onvolgroeide baarmoeder en onvolgroeide eileiders hebben of helemaal geen baarmoeder of eileiders. Meestal wordt het bij de geboorte vastgesteld omdat de uitwendige geslachtsorganen er anders uitzien dan bij de meeste kinderen. Bij anderen wordt het pas ontdekt in de puberteit omdat jongeren niet in de puberteit komen, de puberteit niet goed doorzet of omdat zij zowel mannelijke als vrouwelijke kenmerken ontwikkelen. Tegenwoordig noemt men deze grote verscheidenheid in geslachtsvariaties en oorzaken DSD (Disorders of Differences of Sex Development)*. Er is dus meer aan het man of vrouw zijn. Meer dan genitaliën. Mensen hebben genitaliën, ze zijn het niet! Het hebben van een X en een Y, of een X en een X-chromosoom maken iemand geen man of vrouw. Je hebt bv. een X- en een Y-chromosoom, maar je voelt je vrouw. De Nederlandse Ryanne van Dorst stelde het zo: “Soms voel ik me geen man en geen vrouw, soms allebei tegelijk. Ik sta erboven." In de eerste editie van de Diagnostic and Statistical Manual (DSM) van de American Psychiatric Association, gepubliceerd in 1952, werd gendervariantie onder het lompe kopje 'Seksuele afwijkingen' geschaard. In 1980 ontstond de nieuwe categorie 'Gender Identity Disorders' (genderidentiteitsstoornissen) die werd gehandhaafd tot in 2013 de term 'stoornis' vervangen werd door 'dysforie' (sombere of prikkelbare stemming). In 1969 probeerden Paul Guinet (Lyon) en Jacques Decourt (Parijs) een classificatiesysteem op te bouwen. Zij kwamen tot een lijst van 98 verschillende zuivere hermafrodieten. De Intersex Awareness Day is ontstaan uit de eerste demonstratie, op 26 oktober 1996 in Boston, van mensen met een intersekse-aandoening. Eigenlijk een heel trage ontwikkeling sinds het verhaal van Herculine Barbin! Ook nu nog worden baby’s met een zogenaamde “genderontwikkelingsstoornis” reeds vanaf hun geboorte behandeld met hormonen. Ze kunnen diverse operaties ondergaan omdat het vaak als heel belangrijk wordt gezien om volledig mannelijk of vrouwelijk in onze samenleving terecht te komen. Er wordt een beslissing genomen in hun plaats. Nochtans kunnen mogelijke fysieke gevolgen van een operatie (ook wel interseksuele genitale mutilatie) zijn dat je levenslang hormoonvervangende medicijnen moet nemen, verminderde seksuele gevoelens hebt en ook urineweginfecties en incontinentie. Mentaal voelen veel interseksuelen zich verraden door hun omgeving, ze krijgen niet de keuze om te zijn wie ze echt zijn en hebben de rest van hun leven te lijden. Moet de wetenschap toegeven aan deze sociale druk, of is het juist de omgeving die dit bestaand gegeven moet accepteren!? Met uitzondering van noodzakelijke medische ingrepen moet de beslissing daartoe een individueel recht en vrije keuze zijn! Ik hou van je zoals je bent… *Intersekse of DSD en transgender staan helemaal los van elkaar. Het is niet omdat je DSD hebt, dat je transgender bent. Omgekeerd zijn transgender mensen meestal niet intersekse. https://ideminfo.be/ https://dsdnederland.nl/