
HSP
Roger Nupie warsan shire II
Hierbij een tweede selectie van gedichten die Roger Nupie vertaalde van Warshan Shire uit de bundel “Your Family, Your Body” - een bundel met werk van drie dichteressen: Malika Booker, Sharon Olds & Warsan Shire (Penguin Modern Poets 3, 2017, Penguin Books).
FIRE BRAND (stem: Mandy Moe Pwint Tu) I De ochtend dat je verondersteld werd te vertrekken zat ze op de voorste treden, jurk verscholen tussen haar dijen, een pakje Marlboro Lights aan haar blote voeten, haar nagels vervend tot de vernis krolde. Haar moeder belde - Wat bedoel je dat hij je bedrogen heeft? Heeft hij sorry gezegd? Hij betaalt de rekeningen? En hij komt ‘s nachts thuis? Wat wil je nog meer? Later die nacht pikte ze de vernis los met haar voortanden tot het bed dat je zeven jaar deelde gespikkeld leek met glitters en bloed. II Op weg naar het hotel, je herinnert je de begrafenis waar je naartoe ging als kleine jongen, dubbele begrafenis voor een koppel dodelijk verbrand in hun slaapkamer. De vrouw kreeg bezoek van de minnares van haar man, een jonge en mooie vrouw die met haar naakte lichaam paradeerde in de keuken van het echtpaar, haar jurk optilde om borsten te tonen bevlekt met kleine vlezige tekens, een rug gezogen en gekneusd, dan kleedde ze zich aan en wandelde de voordeur uit. De vrouw wachtte op de thuiskomst van haar man, overgoot zichzelf met aanstekervloeistof. Bij zijn aankomst sprong ze op hem, slaat haar benen rond zijn borstkas. De echtgenoot, verrast door haar plotselinge drang, draagt zijn vrouw naar de slaapkamer, waar ze zich op hun bed schrijlings op hem zet, zijn gezicht tegen haar borst houdt en een lucifer aansteekt. III Een jonge man begroet je in de lift. Hij glimlacht alsof hij centen in zijn wangen verborgen heeft. Je kijkt naar zijn bruine schoenen wanneer hij het zegt; de kamers in dit hotel zijn broeierig. Gisterennacht in bed, ik zweer het, dacht ik dat mijn lichaam in brand stond.
YOUR GRANDFATHER’S HANDS WERE BROWN JE GROOTVADERS HANDEN WAREN BRUIN En je grootmoeder kuste elke knokkel alsof ze aparte bergen waren omcirkelde vervolgens een eiland in zijn palm en vertelde hem welke delen ze zouden delen en welke delen ze met rust zouden laten. Ze maakte een vinger nat om te tekenen waar de oceaan op zijn pols zou zijn, kuste hem daar, noemde de oceaan naar zichzelf. Je grootvaders handen waren traag maar dringend. Je grootmoeder droomde over zijn handen, een uurwerk van vingers die plaatsen vinden om te bezitten - onder de tong, sleutelbeen, onderlip, boog van de voet. Je grootmoeder geeft zijn vingers namen van seizoenen, de wijsvinger een golf van warmte, de middelvinger regenval, enzovoort. Sommige nachten is zijn duim de maan genesteld net onder haar rib. Je grootouders bevonden zich vaak in donkere kamers, stippelden elkaars lichamen uit, hele landen opeisend met hun monden.
YOUR MOTHER’S FIRST KISS JE MOEDERS EERSTE KUS De eerste jongen die je moeder kuste verkrachte later vrouwen toen de oorlog uitbrak. Ze herinnert zich dat ze dit hoorde van je oom, die dan naar je slaapkamer ging en op de vloer ging liggen. Jij was op school. Je moeder was zestien jaar toen hij haar voor het eerst kuste. Ze hield haar adem zo lang in dat ze flauwviel. Bij het ontwaken zag ze dat haar jurk nat was en tegen haar buik plakte, halve manen gebeten in haar dijen. Diezelfde avond bezocht ze een vriendin, een meisje dat illegaal wijn brouwde op haar slaapkamer. Toen je moeder opbiechtte Ik ben nog nooit eerder zo aangeraakt, lachte de vriendin, mond bloederig van druiven, en dan stak ze een hand tussen je moeders benen. Vorige week zag ze hem op bus 18, zijn wang een gezwollen keileembult, een litteken van een wijnstok dat rond zijn mond kronkelt. Je was bij haar, een zak dadels tegen je borst, hoorde hoe zij diep kreunde toen ze zag hoeveel je op hem leek.
WHEN WE LAST SAW YOUR FATHER TOEN WE JE VADER VOOR HET LAATST ZAGEN Hij zat op de parkeerplaats van het ziekenhuis in een geleende auto, telde de ramen van het gebouw, vroeg zich af welk ervan gloeide door zijn fout.
HER BLUE BODY FULL OF LIGHT HAAR BLAUWE LICHAAM VOL LICHT Kun je geloven dat ik kanker heb? Vraagt Yosra, een mok thee in haar handen, bijna lachend, het haar kort geknipt tot op de hoofdhuid. Ik beeld me in hoe de kanker auditie doet binnenin haar lichaam, piepkleine doorzichtige splinters van licht wevend in en uit haar buik en baarmoeder, omhoog en via haar keel reizend, naaldpunten van licht, vuurwerk dat naar beneden schijnt, het lichaam dat zichzelf brandt, diep zeeblauw in haar lichaam, haar ribbenkast een aquarium, de kanker verspreidend en verspreidend, diepe ruimte, haar keel een lavalamp, sterretjes onder het borstbeen - een lichtshow, een miljoen piepkleine kwallen, orkestrale baarmoeder, caleidoscopische eierstokken, discobalhart, haar huid gloeiend en gloeiend, van binnenuit verlicht.
Warsan Shire