Hans BEERS schilderkunst - restauratie

HSP
Renée Van Hekken anaïs
Een pop van vader als troost voor een ziek kind in lang vervlogen tijden. Nu is zij de behoedster van talloze dingen en personages uit heden en verleden. Een dagboek waardig in een tijd waar weinig ruimte rest voor echte romantiek..
Anaïs, een regenboogkind Anaïs is een regenboogkind, overal waar ze komt breekt de zon doorheen de witte wolken. In ragfijne, witte kanten jurken met hemelsblauwe tinten afgezet, Is ze niet van deze wereld. Ze woont in een poppenstoel, een wonderlijk figuurtje met vliegende dromen, misschien uit een land achter de dood, wellicht? Wie weet het. Daar waar een paradijs heerst, zonder geldzorgen allerhande & de crisis die toeslaat. Ze kijkt doorheen het raam naar de laan, en telt de ijsbloemen in wintertijd, de bloesem in de lente. Doorschijnend als glas zijn haar poppenogen. Een elf met ragfijne vleugels. Anaïs is mij altijd een troost geweest, voor alle verdriet. Mijn wapen tegen dit te harde bestaan, en het gevecht tegen de leeuwen. Meedogenloos.