Hans BEERS schilderkunst - restauratie

HSP
Renée Van Hekken de trage reiziger
Het reizen naar en doorheen het levensdoel speelt de hoofdrol. Het besef dat je alléén bent in geboorte, onderweg en op het einde, in de dood. De trage reiziger vindt rust in berusting en komt thuis. Hij leerde, relativeerde, en stelt nu humor, muziek en dans tegenover de schaduwzijde van het leven. Wanneer ik oud ben, wil ik nog liefhebben, als een gerekte ademtocht, een marathon van zinnen, weelderig en wulpse klanken lezen, liefhebbende letters laten dansen, als in een kleurrijk, piepend kermislied. Allez roulez, roulez.
Ochtendsonate Nergens knaagt het verdriet harder als in de stille ochtenduren. De onuitgesproken regels, de woorden stamelend, als in een woestijn. En ondertussen draait de wereld door. Zijn mensen theaterfiguren geworden, gevoelloos en arm van geest. Is de andere onbereikbaar en ver. Een muur tussen beiden. En toch ginds lachen al mensen mij toe. Wordt er weer pret beleefd en glazen vol geschonken. Bloemen op de tafels en een brekende zonnestraal aan de eens zo donkere hemel. Ochtensonate verdrijft verdriet in een waterval van heldere tonen.
De cellospeler en de zwaan - Jos Laureys