Hans BEERS schilderkunst - restauratie

HSP
Renée Van Hekken fragmentaria & nocturnes II
Een jazzy getinte cyclus over een verloren liefde, tussen droom en daad. Het tot geschiedenis geworden verhaal van liefde, lust en passie gesponnen gedurende het verloop van toen naar nergens met een onderhuids gevoel van “Ich weiss nicht zu wem ich gehöre”.
In de ochtend, wanneer hij bezorgd in de spiegel kijkt naar de verre, vage lijnen van zijn bestaan, zijn verward verleden, zijn toekomst. En geen tranen, geen grijze haren. Alleen het spleen van zijn begeerte voor haar. De lome leegte van haar gestes. Het langoureuze van haar lijf tegen het zijne. En bijt hij haar weer, in de linkerschouder. Huiverend, de regen aan het zuiderraam. De opwaaiende chintz van de gordijnen. Fletsz theerozen in een vaas op het Chinese laktafeltje. Het stille tikken van de ouderwetse pendule, in de voorkamer. En op haar schouder, uiteindelijk in een pijnlijk pralen, de tatouage van zijn tanden.
Zwanesonate - Jos Laureys
Dan, met Maurice Gilliams’ “ fragment uit Winter te Schilde” als aanhef, lijkt het alsof sneeuw en vrieskou de zielepijn in nachtelijke verzen verzachten.
Nocturnes 8 En later, veel later kijken naar dit oude, verweerde verhaal. Als naar een gesleten jas, vertrouwd en zonder knopen. En ver getekendlandschap. Je stille taal en de dagen, vol met sneeuw en sintels, de doortrokken, tochtige wegen. Wind in de bladeren, en je laat hem waaien. Als een melodie, ver en toch erg aanwezig. Toen. Tussen huis en wind. Envoi