DE NOORSE de Noorse heft de tip op van haar rok tot waar haar magere bovenbeen belegd met koorden aderspat zich toont kindvrouwtje strijkt naast haar neer ze doet dat nooit brutaal altijd met de lichtheid van een veer die na haar val een vleugelige opwaai kent ze slaakt hierbij een schrille gil ongestoord vervolgt de Noorse op veel te grote sloffen haar schuifelende gang en met haar rok hoog opgeheven lacht ze me vriendelijk toe fluistert in mijn oor een klank die sist en slist iets van pisse pisse pisse wat niet meer wil zeggen dan dat ze honger heeft