SAINT-AMOUR (HANDLEIDING) Je schrijft het te kras staccato niet zangerig genoeg je schrijft het te spreektaal al schrijf je met messen zo vlijmend en scherp kijk eens naar Klaas hoe die jongleert klinkend en klotsend taal manoeuvreert of neem eens die andere hoe heet ie alweer die groot werd want dood werd of kijk schrijf zoals ik (met lippen die lispelen hoe anderen aanmodderen) ach nee, probeer ‘t best met je borsten met je vingers activeer je vanzelf wel de zinnen zò schrijf je het lekkerst de taal van het minnen Zeg mij, wat is er met uw blik gebeurd? U kijkt zo dwars doorheen. Zo ijzig koud maar vastberaden. Voelt U zich soms niet wel? Of bent u slechts verdwaald? Niets aan de hand zegt U? En moet ik je uit de weg? Geen tijd om stil te staan? Is dit een wielerwedstrijd soms? Zo gehaaid om eerst te arriveren? Niet meer dan de melodieën van vroeger kan ik zingen zoals bijvoorbeeld O, Suzanna want zovele malen beetgenomen vals voor waarheid aangenomen telkens weer beroerd en al wat nu pas bloot komt zich nu eerst van zijn verf ontdoet daarom zingen kan ik niet want Suzanna, van al die wonderschone dromen blijft er ach zo weinig over