Voorjaar 2013 verscheen haar bundel ‘Omwille van het bloed’ bij Uitgeverij in de Knipscheer (Haarlem, Nederland). Enkele gedichten uit deze bundel werden eerder al genomineerd voor de Poëzieprijs van Halle. Uit het juryverslag: ‘Omwille van het bloed is een gevoelige, kwetsbare cyclus gedichten over tekortkomingen en vooral over de mislukte relatie tussen de drie hoofdpersonages van een normaal gezin. Het zijn gedichten als beheerste bijschriften bij foto’s van een afgebroken huwelijksleven, herinneringen die de dichteres blijven kwellen en achtervolgen.’ Binnemans bleef de gedichten rond dit thema echter jarenlang herwerken en bijschaven om taal, vorm en inhoud zo goed mogelijk op mekaar af te stemmen, zodat de emotie nog sterker werd. ‘Belangrijker dan de waarheid is, blijkt de liefde. Dat klinkt zoet, maar deze dichtbundel is allesbehalve zoet. Omwille van het bloed is glashelder en bloedeerlijk geschreven. Suzanne Binnemans is een auteur waar je, of ze nu proza of poëzie schrijft, niet omheen kunt.’ Ezra de Haan, Literatuurplein Uit de cyclus ‘Belofte en schuld’: het was een foto die jou weer levend maakte in het zonlicht van een prille zomer je schildert de gevel van het huis waarin we samen dagen deelden in tijden die beter bleken het kleine meisje kijkt verwonderd naar de ladder tegen het huis de driewieler is haar vriend wat voor mij niet kon verzon jij keer op keer en telkens huilde ik vanbinnen  Een gedicht uit de bundel werd gekozen door Ahmed Aboutaleb voor de prestigieuze VCB Poëzieprijs 2014 (de belangrijste prijs voor dichters in het Nederlands taalgebied) en verscheen in ‘de 100 beste gedichten’. RECENCIES OMWILLE VAN HET BLOED ‘Deze dichtbundel is glashelder en bloedeerlijk geschreven.’ ‘Juist de tot op het bot gereduceerde taal zorgt ervoor dat iedere vaagheid verdwijnt. Je kunt niet om de woorden heen. Ze komen dan ook als hamerslagen aan. Suzanne Binnemans is niet van plan om er in deze bundel doekjes om te winden. Ze gaat voor de waarheid, ook als die uiterst pijnlijk is.’ ‘Suzanne Binnemans is een auteur waar je, of ze nu proza of poëzie schrijft, niet omheen kunt.’ Ezra de Haan, Literatuurplein ‘Deze bundel is geen potpourri, geen amalgaam van gedichten die gedwongen worden onder één dak samen te wonen. Bij Binnemans is het boek één geheel.’ ‘Een eigen stijl en taalgebruik, dat vind ik bij Binnemans. Haar woorden zoeken eenvoud, vinden schoonheid. ‘ ‘De stijl van Suzanne Binnemans is een eigen concept voor nu al volwassen gedichten die traag gerijpt zijn tot tijdsloze getuigenissen. Het is eigenlijk onvoorstelbaar dat dit een debuutbundel is.’ Frank Decerf, Digther ‘Helder en beeldend taalgebruik’ NBD Biblion ‘Gevoelige verzen over de verzoeking van alcohol en parallel daarmee over kinderangsten en verdriet maar evenzeer over vergeving, verzoening en liefde-die-overwint.’ Rose Vandewalle, dichteres ‘Wat ’n mooie, krachtige, ontroerende bundel is Omwille van het bloed’!’ ‘En: ook met bloed en tranen op papier gezet, een kunststukje.’ ‘Vooral de eerste cyclus De verzoeking is een klein lyrisch huzarenstukje, zeer sfeervol, zeer pijnlijk, zeer doorvoeld en tegelijk o zo ontwapenend mooi.’ Willy Verhegghe, dichter ‘Een bundel die gewaagd kan worden genoemd.’ ‘Prachtig is de regel ‘niets bleef langer dan de dag zelf’: een toestand die we allemaal kwijtraken, en niet alleen door spijt.’ Ivan Sacharov, Meander Omwille van het bloed werd eveneens uitgegeven als Daisy (luisterboek) bij  Luisterbibliotheek