Een handgebonden zakboekje met zeven korte teksten, beïnvloed door Gertrude Steins referentiële manier van schrijven.
“De woestijn is de woestijn, niet gelijkend op iets anders dan zichzelf. Dat is de bezigheid. Mijn bezig zijn, storend, het woord uitspelen tegen het
voorwerp. De woestijnafstand scheidt, herschikt, verschijnt vreemd geordend weer in de permanentie van het werk.”
*
Op 20 oktober jl. overleed Annmarie Sauer (1947-2025), dichteres, vertaalster, activiste. Ik hoorde het pas vorige dinsdag toen ik met iemand sprak
over de Native American dichter Alexie Sherman.
Sauer vertaalde immers schitterend gedichten van hem, gebundeld in ‘Over ruggen van zalmen’, uitgegeven bij Uitgeverij P (2015). Zij reisde veel en
verbleef jaarlijks een tiental weken in Chloride, Arizona waar zij contacten onderhield met de Hualapai Nation in de Mohave woestijn. Sauer was ook
een erg geliefd lid van de Vereniging van Vlaamse Letterkundigen (VVL).
Mijn Dagelijks Gedicht ism Juanita Geerts en Schotte Joris komt evenwel uit een klein bundeltje van haar, geïnspireerd door Gertrude Stein, voor wie
zij veel bewondering had. Het gedicht verwijst ook naar de Mohave woestijn.
Michaël Van Caeneghem
WOESTIJNDROOG
Droge razende vloed passeert, verstoort,
verschuift rotsen, zift de korrels zand.
Woestijn is een taal die ik niet geheel ken of
begrijp. In mijn dwaasheid begrijp ik niet
helemaal cactus, cat claw muskiet, een
verwant van de mimosa, rozemarijn, Joshua
boom, creosoot, schurend zand, rotsen, dode
takken die leven ondersteunen. En toch laat
ik mijn tuin tuin wieden aan de rand, dode
gedachten weggeworpen, de straatjes zonder
eind, de prikkeldraad van concentratiekam-
pen. Sporen, het stappen van voeten, poten,
altijd in verandering en gevaarlijke schoon-
heid niet weerspiegeld in het droge razende
leven. De scheiding tussen leven in een
altijd levende veranderende plaats – stil
staan levend in een levende verandering.
Vluchtige gedachten in het stilstaan.
Knoppen aangeraakt zou vreugdevol moeten
zijn - zonder angst, licht, vriendschap
sluiten met sluipende schaduwen - in de
woestijn - niet door de woestijn, over of
naast - net in de woestijn is een thuis.